Het prille begin van CGN

Zoals in een vorig artikel verteld, waren in de jaren ’50 en ’60 in verschillende christelijke stromingen in Nederland mensen op zoek naar geestelijke verdieping. Eind 50’er jaren vormden zich kleine kringen van mensen die geraakt waren door de boodschap van broeders uit Noorwegen die ze hadden gehoord.

In die periode was er ook contact met een Baptistenkerk in Almelo. Daar kwamen de broeders uit Noorwegen regelmatig en zij mochten ook spreken in deze kerk. In 1959 besloot de dominee, Jaap G. Littooij, de kerk te verlaten. Meerdere personen en ook hele gezinnen uit die kerk gingen met hem mee. Met circa 70 personen begonnen zij al vrij snel samenkomsten te houden in een gehuurd zaaltje. Dit was het begin van CGN Almelo, een gemeente die nu na meer dan 50 jaar uit ongeveer 350 personen bestaat. Min of meer los van elkaar, soms door interkerkelijke contacten of familierelaties, begonnen in de periode tussen 1958 en 1965 ook in een tiental andere plaatsen in Nederland huissamenkomsten.

Die door het land verspreide huissamenkomsten hadden heel verschillende achtergronden. In de ene plaats hadden de mensen hoofdzakelijk een gereformeerde of christelijk-gereformeerde achtergrond. Op een andere plaats kwamen mensen vanuit de Pinkstergemeente. In Almelo was dus een hele groep vanuit de Baptistenkerk met hun dominee meegegaan.

Een paar gegevens over de jaren ‘60

Even tussendoor een paar getallen en wetenswaardigheden over die 60’er jaren:
Aantal auto’s in 1960: 45 auto’s per 1000 inwoners, ter vergelijking: in 2015 zijn er 470 auto’s per 1000 inwoners. Aantal telefoonaansluitingen in 1960: ongeveer 30% van de huishoudens. Van een mobiele telefoon had men nog nooit gehoord. Internet en e-mail moesten nog worden uitgevonden. Een onderzoeksrapport uit die jaren vermeldt: “In augustus 1958 een spectaculaire groei in het aantal tv-toestellen in Nederland. Was er op 1 januari van dit jaar in drie op de honderd gezinnen een toestel, zes maanden later was dit al gegroeid tot elf tv-toestellen op de honderd gezinnen”.

Waarom dit uitstapje? Zodat we beter begrijpen dat de communicatiemogelijkheden in die jaren heel beperkt waren. En dat gold ook voor het onderlinge contact tussen die jonge gemeentes in die eerste jaren.

Maar de mogelijkheden die er waren gebruikten ze wel. Vanaf 1960 werd in Nederland zelfs al jaarlijks een conferentie gehouden, en daar kwam dan ook bezoek uit Noorwegen.

Brunstad

Meerderen probeerden ook in die tijd al een van de conferenties in Noorwegen te bezoeken. Aan een uitloper van de Oslofjord in Zuid-Noorwegen was in 1956 een groot terrein gekocht, een boerderij met de naam ‘Brunstad’. Met veel vrijwilligerswerk werd deze boerderij gaandeweg tot conferentieoord omgebouwd.

Er heerste in die eerste jaren grote dankbaarheid voor de boodschap vanuit de Bijbel die ze van de broeders uit Noorwegen hoorden. Het sprak enorm aan om over de kracht en de genade te horen die God wil geven voor een leven als christen in de praktijk van elke dag. En het sprak aan om in de praktijk te gaan werken aan een gemeenteleven zoals bijvoorbeeld Paulus dat in de Bijbel had beschreven. De weinige auto’s die ze hadden werden gebruikt om elkaar af en toe ook aan de andere kant van het land op te zoeken. Zeker wanneer er wel eens broeders uit Noorwegen op bezoek waren.

Kinderschoenen

Naast het vele goede dat er in die tijd gebeurde, is het als we er nu op terugkijken ook een tijd geweest dat het allemaal nog wel erg in de kinderschoenen stond. Die eerste broeders en zusters hadden uiteenlopende (kerkelijke) achtergronden en die achtergronden drukten in die beginjaren ook best hun stempel op hun gemeenteleven.

Hun verschillende achtergronden en opvattingen zorgden voor ook best wel grote verschillen in hoe men met de boodschap omging in de verschillende gezinnen.

We zijn erg dankbaar dat er in die beginjaren velen zijn geweest die eerlijk en oprecht God hebben gezocht en vanuit hun geloof hebben geleefd. Dat is mede de reden dat zoveel kinderen en jonge mensen uit die beginjaren later heel persoonlijk de keuze hebben gemaakt om deel te willen uitmaken van CGN.